Οδηγός μπλοκ παραγωγής
Αν θέλετε να βελτιώσετε την καλλιέργεια μανιταριών στο σπίτι, έχετε την ευκαιρία με τα κανονικά και XL μπλοκ καλλιέργειας μας!
Αυτός ο οδηγός θα σας βοηθήσει να αξιοποιήσετε στο έπακρο το μπλοκάρισμα σας.
Μάθετε λεπτομερώς για τους περιβαλλοντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την καλλιέργεια μανιταριών ή μεταβείτε απευθείας στις συστάσεις ανά ποικιλία.
Περιβαλλοντικοί παράγοντες
Για τα περισσότερα είδη μυκήτων, το μόνο που χρειάζεται για να ξεκινήσει ο σχηματισμός καρποφόρων σωμάτων είναι μια αλλαγή στο περιβάλλον.
Ο καθαρός αέρας, η υγρασία, το φως και η θερμοκρασία είναι οι παράγοντες που πυροδοτούν την ανάπτυξη καρποφόρων σωμάτων από ένα πλήρως αποικισμένο υπόστρωμα.
Φρέσκος αέρας
Όπως και οι άνθρωποι, το μυκήλιο των μανιταριών εκπνέει διοξείδιο του άνθρακα και προσλαμβάνει οξυγόνο. Αν δεν λάβει αρκετό οξυγόνο, ασφυκτιά.
Κατά τη διάρκεια του αποικισμού, η συγκέντρωση CO₂ γύρω από το μυκήλιο είναι πολύ υψηλή και καθώς το μυκήλιο φτάνει στην επιφάνεια του υποστρώματος, αντιλαμβάνεται μια απότομη πτώση του CO₂.
Αυτό του δίνει σήμα ότι είναι καιρός να αναπτύξει μανιτάρια.
Επομένως, είναι απαραίτητο να υπάρχει αρκετός καθαρός αέρας στο περιβάλλον ανάπτυξης, ώστε το μυκήλιο να μπορεί να ανιχνεύει υψηλότερο οξυγόνο και χαμηλότερα επίπεδα CO₂, γεγονός που πυροδοτεί τον σχηματισμό καρποφόρων σωμάτων.
Υγρασία
Τα καρποφόρα σώματα των μανιταριών αποτελούνται σε μεγάλο βαθμό από νερό, επομένως το μυκήλιο περιμένει τη βροχή ή τον υγρό καιρό πριν παράγει μανιτάρια.
Επομένως, ένα υπόστρωμα με επαρκή περιεκτικότητα σε υγρασία και ένα υγρό περιβάλλον είναι απαραίτητα για καλλιέργειες καλής ποιότητας και υψηλής απόδοσης.
Ακόμη και μια σύντομη περίοδος ξηρασίας μπορεί να προκαλέσει „αποβολή” των μανιταριών, που σημαίνει ότι σταματούν να αναπτύσσονται και να στεγνώνουν.
Η ανάπτυξη καρποφόρων σωμάτων απαιτεί γενικά λιγότερη υγρασία από τον σχηματισμό των αρχέγονων μανιταριών (γνωστών και ως καρφίτσες ή μωρά μανιτάρια). Μόλις εμφανιστούν τα αρχέγονα μανιτάρια, αξίζει να μειωθεί η υγρασία κατά 5–10%.
Φως
Οι μύκητες δεν χρησιμοποιούν το φως ως πηγή ενέργειας όπως τα φυτά, αλλά χρειάζονται κάποιο φως για να αναπτυχθούν σωστά.
Το μυκήλιο χρησιμοποιεί το φως για να ανιχνεύσει ότι έχει φτάσει στην επιφάνεια του υποστρώματος και ότι το περιβάλλον είναι κατάλληλο για την ανάπτυξη μανιταριών — όπως ακριβώς η μείωση των επιπέδων CO₂ σηματοδοτεί τον χρόνο σχηματισμού των καρποφόρων σωμάτων.
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι τα μανιτάρια αναπτύσσονται καλά στο σκοτάδι.
Στην πραγματικότητα, σε απόλυτο σκοτάδι, μπορεί να μην αρχίσουν καν να αναπτύσσονται, και αν το κάνουν, τα μανιτάρια θα είναι επιμήκη, παραμορφωμένα και θαμπά στο χρώμα.
Τα μανιτάρια συχνά αναπτύσσονται σε πιο σκοτεινά μέρη επειδή αυτά τα μέρη είναι πιο υγρά, όχι επειδή δεν χρειάζονται φως.
Το φυσικό φως από ένα κοντινό παράθυρο είναι συνήθως επαρκές, αλλά είναι σημαντικό να μην φτάνει το άμεσο ηλιακό φως στο μπλοκ, καθώς θα στεγνώσει πολύ γρήγορα.
Εάν είναι απαραίτητο, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί τεχνητό φως (LED). Σε αυτήν την περίπτωση, αξίζει να χρησιμοποιήσετε ένα χρονοδιακόπτη για να παρέχετε 12 ώρες φωτισμού την ημέρα.
Θερμοκρασία
Υπό φυσικές συνθήκες, πολλά μανιτάρια αρχίζουν να παράγουν ως απάντηση στην αλλαγή της εποχής: το κρύο τους δίνει σήμα ότι πλησιάζει το τέλος της εποχής και ότι πρέπει να παράγουν σύντομα.
Επομένως, τα περισσότερα είδη αναπτύσσονται καλύτερα σε ελαφρώς χαμηλότερες θερμοκρασίες, αν και αυτό μπορεί να διαφέρει από είδος σε είδος.
Όταν καλλιεργείται σε εσωτερικούς χώρους, η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας.
Το εύρος ανάπτυξης των περισσότερων μανιταριών κυμαίνεται μεταξύ 15–27 °C, με λίγες εξαιρέσεις.
Αξίζει να επιλέξετε ένα είδος του οποίου η θερμοκρασία ανάπτυξης είναι κοντά σε αυτή που μπορείτε να παρέχετε στο σπίτι.
Αλληλεπιδράσεις περιβαλλοντικών παραγόντων
Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες είναι αλληλένδετοι, επομένως αξίζει πάντα να σκέφτεστε συστηματικά. Αν αλλάξετε μία παράμετρο, συνήθως επηρεάζετε τουλάχιστον μία άλλη.
Σε υψηλότερες θερμοκρασίες Ο μεταβολισμός των μυκήτων επιταχύνεται, γεγονός που οδηγεί σε μεγαλύτερη παραγωγή CO₂. Αυτό απαιτεί περισσότερη ανταλλαγή αέρα, η οποία με τη σειρά της μειώνει την υγρασία - επομένως η υγρασία πρέπει να παρακολουθείται συνεχώς και να αντικαθίσταται εάν είναι απαραίτητο.
Σε χαμηλότερες θερμοκρασίες Η ανάπτυξη είναι πιο αργή, παράγεται λιγότερο CO₂, επομένως απαιτείται λιγότερος αερισμός. Ωστόσο, ο ψυχρότερος αέρας μπορεί να συγκρατήσει λιγότερη υγρασία, επομένως είναι σημαντικό να παρακολουθείτε την υγρασία, αντί να επεμβαίνετε αυτόματα.
Σκαντζόχοιρος –
Hericium erinaceus
Πώς να ξεκινήσετε την καλλιέργεια;
Κόψτε μια μικρή τρύπα στο πάνω μέρος της σακούλας και προσπαθήστε να βγάλετε όσο το δυνατόν περισσότερο αέρα από αυτήν. Στη συνέχεια, διπλώστε σφιχτά το πλεόνασμα πλαστικού και κολλήστε το με ταινία ή τοποθετήστε το κάτω από το μπλοκ. Αυτό θα βοηθήσει στην αποτροπή της εμφάνισης της καλλιέργειας μέσα στη σακούλα.
Στη συνέχεια, κόψτε ένα μικρό άνοιγμα μήκους 1-2 εκ. (5 εκ. για μπλοκ ανάπτυξης XL) ή σε σχήμα Χ στη μία πλευρά της σακούλας. Αυτή η πλευρική ανάπτυξη ενθαρρύνει τη δημιουργία μακρύτερων, κρεμαστών „καρφιών”.
Ψεκάστε την κομμένη επιφάνεια άφθονα με νερό βρύσης από ένα μπουκάλι ψεκασμού 3-5 φορές την ημέρα. Η υγρασία είναι ιδανική όταν η επιφάνεια της πλαστικής σακούλας καλύπτεται με μια λεπτή ομίχλη και μικρές σταγόνες νερού, αλλά το νερό δεν στάζει ή δεν στάζει.
Τοποθετήστε το σε ένα καλά αεριζόμενο, φωτεινό μέρος, αλλά μακριά από το άμεσο ηλιακό φως και τα θερμαντικά στοιχεία.
Ειδικές για τη φυλή σκέψεις
Κατά τον ψεκασμό, προσπαθήστε να υγράνετε το άμεσο περιβάλλον και όχι απευθείας την καλλιέργεια.
Συχνά παίρνει μια ροζ απόχρωση καθώς μεγαλώνει. Γίνεται κίτρινο σε χαμηλή υγρασία.
Σε πολύ υψηλά επίπεδα CO₂, παράγει διακλαδισμένους καρπούς που μοιάζουν με κοράλλια.
Συγκομιδή
Είναι καλύτερο να συλλέγετε όταν τα „μύκη” είναι καλά αναπτυγμένα, αλλά εξακολουθούν να είναι εύκαμπτα και με έντονο λευκό χρώμα. Ιδανικά, τα μύκητα έχουν μήκος περίπου 1-2 cm, το μανιτάρι είναι σφιχτό και δεν έχει αρχίσει να κιτρινίζει.
Αν το αφήσετε για πολύ ώρα, τα αγκάθια θα επιμηκυνθούν, το χρώμα θα γίνει κρεμώδες-κίτρινο, η υφή θα γίνει πιο χαλαρή και η γεύση θα χάσει τη φρεσκάδα της.
Γεύση
Ελαφρώς γλυκό, πολλοί το συγκρίνουν με αστακό ή καβούρι. Η σάρκα του είναι ινώδης αλλά ζουμερή, γεγονός που το καθιστά ιδιαίτερα νόστιμο όταν τηγανίζεται. Είναι καλύτερο όταν είναι φρεσκοκομμένο — όσο περισσότερο μένει, τόσο λιγότερο έντονος θα είναι ο „θαλασσινός” χαρακτήρας του.
Γκρι μανιτάρι στρειδιών –
Μανιτάρι στρειδιών
Πώς να ξεκινήσετε την καλλιέργεια;
Κόψτε μια μικρή τρύπα στο πάνω μέρος της σακούλας και προσπαθήστε να βγάλετε όσο το δυνατόν περισσότερο αέρα από αυτήν. Στη συνέχεια, διπλώστε σφιχτά το πλεόνασμα πλαστικού και κολλήστε το με ταινία ή τοποθετήστε το κάτω από το μπλοκ. Αυτό θα βοηθήσει στην αποτροπή της εμφάνισης της καλλιέργειας μέσα στη σακούλα.
Στη συνέχεια, κόψτε μια μακριά διαγώνια τομή ή ένα μεγάλο άνοιγμα σε σχήμα Χ σε ολόκληρη την πάνω επιφάνεια.
Είναι επίσης δυνατή η πλευρική καλλιέργεια (σε αυτήν την περίπτωση, η περιοχή κοπής δεν είναι στραμμένη προς τα πάνω, αλλά προς τα πλάγια).
Ψεκάστε την κομμένη επιφάνεια άφθονα με νερό βρύσης από ένα μπουκάλι ψεκασμού 3-5 φορές την ημέρα. Η υγρασία είναι ιδανική όταν η επιφάνεια της πλαστικής σακούλας καλύπτεται με μια λεπτή ομίχλη και μικρές σταγόνες νερού, αλλά το νερό δεν στάζει ή δεν στάζει.
Ειδικές για τη φυλή σκέψεις
Οι χαμηλότερες θερμοκρασίες και το περισσότερο φως έχουν ως αποτέλεσμα ένα πιο έντονο μπλε χρώμα.
Τα μανιτάρια στρείδι έχουν εξαιρετικά μεγάλη ανάγκη για καθαρό αέρα, γι' αυτό και συχνά αναπτύσσονται καλύτερα στον πάγκο της κουζίνας παρά σε κλειστό χώρο με ανεπαρκή ενεργή ανταλλαγή αέρα, όπως μια σκηνή καλλιέργειας.
Έχει την τάση να αναπτύσσει μακριά στελέχη και μικρά καπέλα εάν τα επίπεδα CO₂ είναι πολύ υψηλά.
Συγκομιδή
Είναι καλύτερο να επιλέγετε όταν οι άκρες των καπακιών είναι ακόμα ελαφρώς καμπυλωμένες προς τα κάτω.
Με αυτόν τον τρόπο, θα απελευθερώσει λιγότερα σπόρια και η διάρκεια ζωής του θα είναι μεγαλύτερη.
Γεύση
Έχει ευχάριστο άρωμα. Η γεύση του είναι απαλή, ελαφρώς ξηροκαρπάτη.
Το στέλεχος του είναι λιγότερο μαλακό από αυτό άλλων στρειδιών.
Είναι πολύ κρεατικό και αποτελεί καλό υποκατάστατο των μανιταριών στις περισσότερες συνταγές.
Τα μανιτάρια στρειδιών μπορεί να έχουν μια ελαφρώς γλοιώδη υφή αν δεν μαγειρευτούν αρκετά.
Συνιστάται να τηγανίζετε μέχρι να εξατμιστεί πλήρως ο απελευθερωμένος χυμός και τα μανιτάρια να αρχίσουν να ροδίζουν.
Ροζ μανιτάρι στρειδιών –
Pleurotus djamor
Πώς να ξεκινήσετε την καλλιέργεια;
Κόψτε μια μικρή τρύπα στο πάνω μέρος της σακούλας και προσπαθήστε να βγάλετε όσο το δυνατόν περισσότερο αέρα από αυτήν. Στη συνέχεια, διπλώστε σφιχτά το πλεόνασμα πλαστικού και κολλήστε το με ταινία ή τοποθετήστε το κάτω από το μπλοκ. Αυτό θα βοηθήσει στην αποτροπή της εμφάνισης της καλλιέργειας μέσα στη σακούλα.
Στη συνέχεια, κόψτε μια μακριά διαγώνια τομή ή ένα μεγάλο άνοιγμα σε σχήμα Χ σε ολόκληρη την πάνω επιφάνεια.
Είναι επίσης δυνατή η πλευρική καλλιέργεια (σε αυτήν την περίπτωση, η περιοχή κοπής δεν είναι στραμμένη προς τα πάνω, αλλά προς τα πλάγια).
Ψεκάστε την κομμένη επιφάνεια άφθονα με νερό βρύσης από ένα μπουκάλι ψεκασμού 3-5 φορές την ημέρα. Η υγρασία είναι ιδανική όταν η επιφάνεια της πλαστικής σακούλας καλύπτεται με μια λεπτή ομίχλη και μικρές σταγόνες νερού, αλλά το νερό δεν στάζει ή δεν στάζει.
Ειδικές για τη φυλή σκέψεις
Περισσότερο φως θα προκαλέσει την ανάπτυξη πιο έντονων χρωματισμένων καπέλων.
Σε σπάνιες περιπτώσεις, ένα ροζ μπλοκ μανιταριού στρειδιών μπορεί να παράγει μανιτάρια με ελάχιστη ή καθόλου χρωστική ουσία, ακόμη και υπό κατάλληλες συνθήκες φωτισμού.
Τα μανιτάρια στρείδι έχουν εξαιρετικά μεγάλη ανάγκη για καθαρό αέρα, γι' αυτό και συχνά αναπτύσσονται καλύτερα στον πάγκο της κουζίνας παρά σε κλειστό χώρο με ανεπαρκή ενεργή ανταλλαγή αέρα, όπως μια σκηνή καλλιέργειας.
Έχει την τάση να αναπτύσσει μακριά στελέχη και μικρά καπέλα εάν τα επίπεδα CO₂ είναι πολύ υψηλά.
Συγκομιδή
Είναι καλύτερο να τα μαζεύετε όταν οι άκρες των καπέλων είναι ακόμα ελαφρώς καμπυλωμένες προς τα κάτω, ώστε να απελευθερώνουν λιγότερα σπόρια.
Έχει μικρή διάρκεια ζωής και φθείρεται γρήγορα.
Γεύση
Έχει χαρακτηριστική μυρωδιά. Η κρεατική γεύση και υφή είναι πιο έντονες από ό,τι σε άλλα μανιτάρια στρειδιών.
Όταν τηγανιστεί μέχρι να γίνει τραγανό, αποτελεί πολύ καλό υποκατάστατο του μπέικον.
Τα μανιτάρια στρειδιών μπορεί να έχουν μια ελαφρώς γλοιώδη υφή αν δεν μαγειρευτούν αρκετά.
Συνιστάται να τηγανίζετε μέχρι να εξατμιστεί πλήρως ο απελευθερωμένος χυμός και τα μανιτάρια να αρχίσουν να ροδίζουν.
Χρυσοκίτρινο μανιτάρι –
Pleurotus citrinopileatus
Πώς να ξεκινήσετε την καλλιέργεια;
Κόψτε μια μικρή τρύπα στο πάνω μέρος της σακούλας και προσπαθήστε να βγάλετε όσο το δυνατόν περισσότερο αέρα από αυτήν. Στη συνέχεια, διπλώστε σφιχτά το πλεόνασμα πλαστικού και κολλήστε το με ταινία ή τοποθετήστε το κάτω από το μπλοκ. Αυτό θα βοηθήσει στην αποτροπή της εμφάνισης της καλλιέργειας μέσα στη σακούλα.
Στη συνέχεια, κόψτε μια μακριά διαγώνια τομή ή ένα μεγάλο άνοιγμα σε σχήμα Χ σε ολόκληρη την πάνω επιφάνεια.
Είναι επίσης δυνατή η πλευρική καλλιέργεια (σε αυτήν την περίπτωση, η περιοχή κοπής δεν είναι στραμμένη προς τα πάνω, αλλά προς τα πλάγια).
Ψεκάστε την κομμένη επιφάνεια άφθονα με νερό βρύσης από ένα μπουκάλι ψεκασμού 3-5 φορές την ημέρα. Η υγρασία είναι ιδανική όταν η επιφάνεια της πλαστικής σακούλας καλύπτεται με μια λεπτή ομίχλη και μικρές σταγόνες νερού, αλλά το νερό δεν στάζει ή δεν στάζει.
Ειδικές για τη φυλή σκέψεις
Ξεκινά αργά, σχηματίζοντας αρχικά οζίδια, από τα οποία θα αναπτυχθούν τα πρωτόγονα. Αυτή η φάση μπορεί να διαρκέσει 5-7 ημέρες, αλλά στη συνέχεια αναπτύσσεται ραγδαία.
Περισσότερο φως έχει ως αποτέλεσμα ένα πιο έντονο κίτρινο χρώμα.
Τα μανιτάρια στρείδι έχουν εξαιρετικά μεγάλη ανάγκη για καθαρό αέρα, γι' αυτό και συχνά αναπτύσσονται καλύτερα στον πάγκο της κουζίνας παρά σε κλειστό χώρο με ανεπαρκή ενεργή ανταλλαγή αέρα, όπως μια σκηνή καλλιέργειας.
Έχει την τάση να αναπτύσσει μακριά στελέχη και μικρά καπέλα εάν τα επίπεδα CO₂ είναι πολύ υψηλά.
Συγκομιδή
Είναι καλύτερο να επιλέγετε όταν οι άκρες των καπακιών είναι ακόμα ελαφρώς καμπυλωμένες προς τα κάτω.
Με αυτόν τον τρόπο, απελευθερώνει λιγότερα σπόρια.
Εύθραυστο, δύσκολο στην αποθήκευση.
Γεύση
Η γεύση του είναι ήπια, ελαφρώς γλυκιά, που θυμίζει κάσιους.
Τα μανιτάρια στρειδιών μπορεί να έχουν μια ελαφρώς γλοιώδη υφή αν δεν μαγειρευτούν αρκετά.
Συνιστάται να τηγανίζετε μέχρι να εξατμιστεί πλήρως ο απελευθερωμένος χυμός και τα μανιτάρια να αρχίσουν να ροδίζουν.
Μανιτάρι στρειδιών Devil's Chariot –
Pleurotus eryngii
Πώς να ξεκινήσετε την καλλιέργεια;
Τοποθετήστε το μπλοκ σε δροσερό (ιδανικά 10–18°C), φωτεινό μέρος, αλλά προστατευμένο από το άμεσο ηλιακό φως, μακριά από ρεύματα αέρα και καλοριφέρ. Είναι σημαντικό η θερμοκρασία να μην υπερβαίνει τους 20 °C καθ' όλη τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου, επειδή σε υψηλότερες θερμοκρασίες το βασιλικό μανιτάρι στρειδιών θα αναπτυχθεί πιο αδύναμο ή σε παραμορφωμένη μορφή.
Κάντε απαλό μασάζ στην κορυφή του μπλοκ μέσα από τη σακούλα – αυτή θα είναι η επιφάνεια που θα αναπτυχθεί. Εάν δείτε τυχόν παχιά λευκά σημεία ή μικροσκοπικά μανιτάρια, αφαιρέστε τα προσεκτικά.
Στη συνέχεια, κόψτε ένα μικρό άνοιγμα, περίπου 1 εκ., στην κορυφή της σακούλας και αφήστε το μπλοκ ανέπαφο για 5-7 ημέρες. Αυτό θα βοηθήσει το μυκήλιο να αντιληφθεί την αλλαγή στο περιβάλλον και να ξεκινήσει την καρποφορία.
Όταν τα μικρά μανιτάρια φτάσουν σε ύψος 1-2 εκατοστά, κόψτε το πάνω μέρος της σακούλας, αφήνοντας μια άκρη 5-8 εκατοστών („κολάρο”) γύρω από το μπλοκ. Αυτό παρέχει ένα προστατευμένο μικροκλίμα και βοηθά στην ανάπτυξη χοντρών, όμορφων μανιταριών με χοντρά κοτσάνια.
Ψεκάστε τον αέρα γύρω από το μπλοκ 2-3 φορές την ημέρα, αλλά μην μουλιάζετε το ίδιο το μπλοκ.
Ειδικές για τη φυλή σκέψεις
Το βασιλικό μανιτάρι στρείδι είναι ένα είδος που αναπτύσσεται αργά. Η υπερβολική ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα μπορεί να προκαλέσει παραμόρφωση του καπακιού και η υπερβολική υγρασία μπορεί να προκαλέσει λεκέδες στο καρποφόρο σώμα. Ο καλός αερισμός και η μέτρια υγρασία είναι το κλειδί.
Συγκομιδή
Διαλέξτε το βασιλικό μανιτάρι στρειδιών όταν το καπέλο είναι ακόμα σχετικά μικρό, το στέλεχος είναι παχύ, σταθερό και η άκρη του καπέλου δεν έχει αρχίσει ακόμη να καμπυλώνει προς τα έξω.
Αυτό δίνει την καλύτερη υφή και γεύση.
Γεύση
Η γεύση του είναι ελαφρώς ξηρών καρπών και ουμάμι, και η υφή του είναι εξαιρετικά σαρκώδης και πυκνή, γι' αυτό και χρησιμοποιείται συχνά ως υποκατάστατο κρέατος.
Τα μανιτάρια στρειδιών μπορεί να έχουν μια ελαφρώς γλοιώδη υφή αν δεν μαγειρευτούν αρκετά.
Συνιστάται να τηγανίζετε μέχρι να εξατμιστεί πλήρως ο απελευθερωμένος χυμός και τα μανιτάρια να αρχίσουν να ροδίζουν.